در دنیای پیچیده مونتاژ مکانیکی، چگونه می توان دو میله رزوه ای به ظاهر نامرتبط را به طور ایمن به هم متصل کرد تا نیروها منتقل شوند و پایداری سیستم حفظ شود؟ مهره کوپلینگ به عنوان راه حل حیاتی برای این چالش مهندسی ظاهر می شود. این مهره به عنوان یک اتصال دهنده تخصصی عمل می کند و اجزای مستقل را به طور یکپارچه ادغام می کند و ظرفیت باربری بهبود یافته و امکانات کاربردی گسترده ای را فراهم می کند.
مهره های کوپلینگ که با نام های مهره های توسعه یا مهره های اتصال نیز شناخته می شوند، بست های رزوه ای داخلی هستند که در درجه اول برای اتصال دو میله رزوه ای خارجی طراحی شده اند - معمولاً میله های رزوه ای، اگرچه گاهی اوقات برای اتصالات لوله استفاده می شوند. قسمت بیرونی آنها معمولاً دارای شکل شش ضلعی برای سفت کردن آچار است. هدف اساسی مهره های کوپلینگ در افزایش طول اتصال، تقویت استحکام مفصل و امکان اتصال میله ها یا لوله های رزوه ای با اندازه های مختلف نهفته است.
مهره های کوپلینگ عملکردهای حیاتی را در چندین بخش انجام می دهند:
مهره های کوپلینگ در پیکربندی های متعددی موجود هستند که بر اساس چندین پارامتر فنی طبقه بندی می شوند:
انتخاب بهینه مهره کوپلینگ مستلزم ارزیابی چهار پارامتر کلیدی است:
رسیدگی صحیح عملکرد و عمر سرویس بهینه را تضمین می کند:
در حالی که مهره های کوپلینگ به اتصالات رزوه ای خدمت می کنند، کوپلینگ های مکانیکی عملکردهای مشابهی را برای شفت های دوار انجام می دهند:
کوپلرهای لوله مستقیم دسته دیگری مرتبط را نشان می دهند که اتصالات ساده و مناسب برای سیستم های لوله کشی استاندارد را ارائه می دهند.